30maDVD Forums

RezaToxicity

" فعالیت غیر طبیعی " فیلمی است که به صورت خام ساخته شده، با مقداریزیرکی کمی می ترساند، جز احساس فرهنگ پاپ (عامه) شده و یقینا عنوان بهترینبازاریابی فیلم سال را از آن خود کرده است. نمایش های نیمه شب در شهرک هایدانشگاهی و بعد در شهرهای بزرگ، اطلاعات دادن های حداقلی و تبلیغاتویروسی، باعث به وجود آمدن تعریف های شفاهی دیوانه وار و صف های طولانی درگیشه ها شده است. در حال حاضر، برای بهره برداری از این موفقیت، پارامونتدارد به فیلم که توسط اورن پیلای نوشته و کارگردانی شده یک بودجه ناچیز دههزار دلاری اختصاص می دهد و آن را به شکلی کاملا تجاری پخش می کند. ازامروز، می توانید در روز روشن یا وقت شام آن را ببینید. به هرحال، مثل همنخواهد بود. در اکران نیمه شب که هفته پیش رفته بودم، سرگرم کننده چیز درمورد فیلم، تماشاگران بودند.
یک آقای محترم و چهارشانه در ردیف پشت سر من بود که وقتی یک در مشکوک رویپرده می خواست باز شود، با ناله می گفت: " اوه نه. اوه لامصب نه." بعدش همجیغ های بسیار زیادی شنیده می شد، مثلا وقتی همان در محکم بسته می شد.خنده هم بود، هم خنده نگرانی و هم خنده شادی. بالاتر از همه این ها، یک حسخوشی همگانی و نیمه پنهان وجود داشت که در تاریخ یک صنف سرگرمی سازی بسیاربه ندرت پیش می آید. من به خاطر شغلم رفته بودم و یک دختر نوجوان هم باخودم برده بودم، اما این احساس را داشتم که از خانه دور شده ام و بعد ازشیپور خاموشی بیرون آمده ام.
با هیچ یک از استانداردهای یک نقد جدی، نمی توان گفت که " فعالیت غیرطبیعی " فیلم خوبی است. کیفیت صدا و تصویرش افتضاح است. خط داستانی اش کممایه است و سوراخ های غیر منطقی دارد. بازی ها فقط گاهی اوقات به سطححداقل استاندارد می رسد. اما فیلم یک هوش ابتکاری و غرور تصویری دارد –هرچه روی پرده اتفاق می افتد، ویدیوی آماتوری واقعی است – که طوری عمل میکند که شما وادار به از جا پریدن و فریاد زدن می کند. وحشت پایداری در کارنیست. احتمالا این داستان ارواحی شما را آشفته نمی کند و رمز و رازهایشباعث نگرانی شما نمی شود. بیشتر شبیه سفر به یک خانه جن زده محلی است،جایی که خون مصنوعی و صدای ضبط شده زوزه باد که قبلا صدها بار دیده وشنیده اید هم می تواند هر لحظه شما را بترساند.
فیلم به شکلی ناگهانی شروع می شود و آن خانه نامعلوم در سن دیه گو را هرگزرها نمی کند. در این خانه است که یک زوج جوان با یک مشکل غیر عادی دست وپنجه نرم می کنند. به نظر می رسد که کیتی (کیتی فدرستون) از یک حضورماوراالطبیعی آگاهی دارد که باعث آزارش می شود و نامزدش مایکا (مایکااسلوت) تصمیم گرفته از آن فیلم بگیرد. او بالای اتاق خوابشان یک دوربینکار می گذارد و شروع می کند به شکار کردن چیزهایی که در شب بهم می ریزند.
او و کیتی در طول روز، درباره اینکه چکار کنند با هم مجادله می کنند ودعواهای آنها باعث می شود بعضی از تماشاگران در مورد ارتباطات انسانینصیحت های جالبی گیر بیاورند. ایراد اصلی و منطقی اینجاست که یا مایکاباید تا حد امکان خود را از این زن غرغروی روانی دور کند، یا کیتی بایداین احمق و دوربین کذایی اش را از خانه بیرون بیاندازد. به جای ملاقاتحضوری با یک روان درمانگر متخصص زوج ها، آنها فقط به صورت مختصر با یکروان شناس (مارک فردریش) مشورت می کنند، که در واقع کمکی نمی کند جز اینکهبا بهانه های واهی کیتی و مایکای بیچاره را در خانه نگه دارد و باعث ساختهشدن این فیلم شود.
بقیه خلاصه فیلم، مسائل حاشیه ای است. اتفاقات عجیب و غریب پی در پی رخ میدهند و آقای پیلای قدری هوشمندی و ابتکار به خرج می دهد و از پیش پاافتاده ترین عوامل قابل تصور، ترس استخراج می کند. شما نه هیولا می بینید،نه خون ریزی زیاد، نه چیزی که غیر قابل پیش بینی باشد، اما با این وجود،به نوعی تاثیرگذار است. چند تا از فیلم های ترسناک از " جادوگر بلر "گرفته تا " خاطرات روزانه مردگان " و " مزرعه شبدر "، از روش وانمود کردنبه ویدیو های آماتوری استفاده کرده اند. ولی " فعالیت غیر طبیعی " در اینراه شلختگی را از حد گذرانده و تقریبا قانع می شوید که این ویدیویی از یکآدم عجیب و غریب بیچاره است که نامزدش توسط شیطان مورد آزار و اذیت قرارگرفته است.
در نهایت، میزان تعلیق فیلم به جمعیت سانس آخر شب بستگی دارد. در یکسینمای خلوت، یا در خانه با DVD ، غژغژ های فیلم بیشتر خودنمایی می کند وفقدان منطق روایی و سر وشکل درست تصویری فیلم، با لذت های ناچیز و زودگذرشاز بین می رود. بهترین حالت وقتی است که فیلم از ناکجاآباد ظاهر شود، چوندر آخر به همان جا می رود.